Het einde van de sociale werkplaats.
 |
LINK-TERRUG WSW LAND |
Geplaatst op 24-10-2006 23:16 door de rookvogelwachter in categorie media Volkskrantblog
Aldus de
Raad voor Werk en Inkomen, zo valt te lezen in een artikel in de
Volkskrant naar aanleiding van het verschijnen van een advies van deze raad. Als
ik het goed begrijp wil men het laatste restje 'sociaal' definitief verwijderen
uit de werkplaats.
Al enige
jaren terug is het proces gestart met een fusiegolf. In Utrecht
bijoorbeeld zijn destijds alle organisaties die ook maar iets te maken hadden
met de subsidiering van arbeid opgegaan in de UW-bedrijven, de Utrechtse
Werkbedrijven. Het betrof o.a. organisaties die bemiddelden in 'Melkert'-banen,
leer-werk-trajecten, reïntegratie-organisaties, maar ook de voormalige sociale
werkplaatsen en de spreekwoordelijke 'plantsoendienst'
Het leek
een aardig idee. Een goedgeorganiseerd serieus bedrijf waar mensen
die niet direct in het normale arbeidsproces inzetbaar zijn tijdelijk, of voor
een langere periode, toch deel kunnen nemen aan het 'arbeidsproces'. Alleen
werden tegelijkertijd de financiële bakens voor het nieuwe bedrijf verzet.
Geheel in de tijdgeest moest er opeens 'winst' worden gemaakt, althans dat was
de opzet.
Waar
eerder 'sociaal', 'zinvolle dagbesteding', 'deelname', 'prestatie
naar vermogen', 'mogelijkheden' de trefwoorden waren, daar ging het nu ineens om
'winst' en 'presteren'.
Naar verluidt werden diverse werknemers
overgeplaatst naar andere afdelingen of naar huis gezonden omdat ze de werkdruk
/ prestatienorm niet haalden. De sociale werkplaatsen moesten namelijk ineens de
eigen broek ophouden, concurreren met andere leveranciers van ongeschoolde en
goedkope arbeiders.
Wellicht
dat daar de oorzaak ligt voor het feit dat anno 2006 meer mensen op
een plek bij de sociale werkplaats wachten dan in 2004, die zijn er eerst
uitgekeild en vervangen door voormalige ID-werknemers wiens banen opgeheven zijn
waarna ze mochten instromen bij de voormalige sociale werkplaatsen. Op straffe
van korting of wegvallen van hun inkomen indien men hier niet op inging
natuurlijk.
De gelden
die voorheen besteedt werden aan de werknemers bij de sociale
werkplaatsen, of in de diverse andere regelingen voor gesubsidieerd
werk, verdwijnen tegenwoordig in de zakken van de arbeidsdeskundigen.
Reïntegratie is big business en je breekt je nek over de consultants, de
loopbaan- en trajectbegeleiders, de job-coaches etc.
Begrijp me
niet verkeerd, ook mij lijkt het ideaal indien voor allen die niet
in staat zijn naar de gewone maatstaven te werken, of voor wie regelmatig wat
extra aandacht nodig is, een plek gevonden zou worden in het reguliere
bedrijfsleven. Maar dat gaat voorlopig niet gebeuren! Het zal de voormalige
werknemers van de sociale werkplaatsen dus net zo vergaan als de psychiatrisch
patiënten. Die moesten en zouden ook uit de bossen gehaald en in de maatschappij
terug geplant worden. Voor sommigen pakte dat goed uit, voor velen ook niet. Zij
zwerven nu dakloos door de grote steden.
De
'beschutte werkplek' zal verdwijnen voor hen die deze het hardst
nodig heb